Brama Wschodu

BRAMA WSCHODU

Koncepcja strategicznego rozwoju kultury w regionie Podlasia w okresie 2003-2006

NOTA WSTĘPNA

W województwie podlaskim, które jest ani zagłębiem przemysłowym ani centrum finansowym, jednym z najistotniejszych czynników rozwoju i modernizacji powinna być kultura. Tymczasem tak nie jest, i co więcej w powszechnej świadomości polityków i decydentów bardzo rzadko kultura łączona jest z problem rozwoju regionalnego. Myśli się raczej o kulturze jako pewnym duchowym naddatku, owszem – szlachetnym i potrzebnym, ale w sytuacji kryzysu finansów publicznych ostatnim na liście priorytetów domagających się wsparcia. Dowodem tego drastyczne cięcia budżetów wojewódzkich instytucji kultury zapowiedziane na ten rok przez urząd marszałkowski. W uzasadnieniu takiej polityki najczęściej powtarza się opinia, że aby można było w większym wymiarze wspierać rozwój kultury, wcześniej musi nastąpić wzrost gospodarczy i rozwój wszystkich innych gałęzi życia w regionie. Taki rodzaj rozumowania, w którym kultura jawi się jako beneficjent przyszłego rozwoju gospodarczego, wydaje się opierać na błędnym rozumieniu kultury i jej miejsca we współczesnymi społeczeństwie. Pozyskiwanie inwestorów i zewnętrznego kapitału, tworzenie przedsiębiorczości to dziedziny, w których kultura może mieć swój istotny udział, podobnie jak w dziedzinie zachowania dziedzictwa narodowego, tożsamości narodowej i regionalnej. Innymi słowy w nowoczesnej Europie nie ma autentycznego rozwoju regionalnego bez rozwoju kultury. Oczywiście stopień kultury w procesie rozwoju regionalnego jest różny i zależy od wielu czynników, w tym od specyfiki regionu, jego potencjału i tradycji. W przypadku województwa podlaskiego, które – podkreślimy jeszcze raz – nie ma ani tradycji ani perspektyw uprzemysłowienia na wielką skalę – na pierwszy plan wysuwają się takie elementy jak atrakcyjność turystyczna, ekologia, wielokulturowość, położenie na stuku granic z Ukrainą, Białorusią, Litwą i Rosją. W przypadku każdego z przywołanych tu atutów kultura jest obecna i co więcej mogła by być elementem integrującym i stymulującym współdziałanie ich wszystkich w procesie rozwoju regionalnego. Aby tak się stało, aby potencjał regionu został należycie wykorzystany, potrzebne jest stworzenie strategicznego programu rozwoju kultury na kilka najbliższych lat, programu w którym kultura sama, jako immanentna część regionalnego potencjału przyczyniłaby się do tak oczekiwanego rozwoju gospodarczego i cywilizacyjnego Podlasia, i dopiero w ten sposób stałaby się tego rozwoju beneficjentem. Wyłożone powyżej przekonanie stało się inspiracją dla przedstawicieli instytucji kultury i środowisk twórczych województwa podlaskiego do stworzenia ram strategicznego programu rozwoju kultury i przedłożenia go do publicznej konsultacji. 

PODSTAWOWE ZAŁOŻENIE PROGRAMU
W swoim podstawowym założeniu program dąży do wypracowania takiej strategii, która określi i wykorzysta potencjalne najsilniejsze i najbardziej perspektywiczne atuty Podlasia i Suwalszczyzny. 

W dobie procesu jednoczenia się Europy i bliskiej już perspektywy powstania wzdłuż wschodniej granicy Polski granicy Unii Europejskiej, nasz region ma szansę stać się przestrzenią dialogu. Zbliżenia i współpracy pomiędzy Zachodem i Wschodem. Tym samym tradycje pogranicza, wymiany handlowej i przenikania się kultur, które od stuleci stanowią o tożsamości i wyjątkowości tej ziemi, mają szansę nowego zaistnienia w nowoczesnym kontekście rozwoju regionalnego. Dlatego strategia nosi nazwę „Brama Wschodu” – naszym wschodnim sąsiadom powinniśmy stworzyć szansę wkraczania przez nią ku Zachodowi, kontaktowania się z nim i partnerskiej współpracy; natomiast mieszkańcy Europy Zachodniej powinni mieć szansę poznawania u nas Wschodu, który – oddzielony nową granicą – może niebezpiecznie stawać się odległy, nieznany i nierozumiany. W dziedzinie kultury oznaczałoby to na przykład stworzenie forum do możliwie wszechstronnego prezentowania na naszym terenie najciekawszych tradycji i młodych zjawisk artystycznych naszych wschodnich sąsiadów, które przyciągałyby obserwatorów i uczestników z Zachodu. Z drugiej strony region nasz powinien przyciągać przybyszy ze Wschodu oferując im szansę zetknięcia się z najważniejszymi zjawiskami kultury Zachodu. Euroregionu „Niemen”, który po początkowym rozkwicie, wyraźnie utracił na znaczeniu i dynamice rozwoju. 

Drugim istotnym elementem, na którym powinna skupić się strategia, jest wewnętrzna specyfika regionu, potencjał swój odnajdująca w dziedzictwie kulturowym, atrakcyjności turystycznej, ekologii i wielokulturowości. W tym sensie „Brama Wschodu” powinna stać się programem otwarcia ku przybyszom szukającym u nas wypoczynku, atrakcji turystycznych i bogatej oferty kulturalnej; ku pieczołowicie zachowywanym dziedzictwu kulturowemu i środowisku naturalnemu; wreszcie ku kulturom mniejszości narodowych i wyznaniowych, które w większym stopniu, i w sposób znacznie bardziej podmiotowy, powinny zostać włączone w życie całego regionu. Przekładając to ponownie na przykładowe formy działań kulturowych należałoby mieć na uwadze nowoczesne formy edukacji dotyczące dziedzictwa kulturowego (taki jak np. Klasa Dziedzictwa Kulturowego), bogatą sieć szlaków kulturowych (na wzór np. europejskiego szlaku cystersów), projekty dotykające styku sztuki i środowiska (takie jak zainicjowanie przez Andrzeja Strumiłłę „Spotkania Wigerskie” czy „Uroczysko”), formy nowoczesnego dialogu międzykulturowego (obok instytucji kultury dotyczy to takie np. programów w mediach, w szkołach i na wyższych uczelniach). 

Kolejnym ważnym aspektem tej strategii powinno być takie podejście do działalności kulturalnej, które by wytworzyło wspólną platformę współpracy, dopełniania się i koordynacji z innymi dziedzinami rozwoju regionalnego. Częstą bolączką takich regionów jak nasz jest brak współdziałania ze sobą różnych ośrodków, od przepływu informacji poczynając a na całościowych, angażujących różne podmioty, wielodyscyplinarnych projektach kończąc. W tym rozumieniu nowocześnie rozumiana działalność kulturalna mogłaby spełniać rolę integrującą. 

Nie można osiągnąć tego wszystkiego w krótkim okresie. Dlatego projekt „Brama Wschodu” ma charakter strategii rozwijanej w czasie, zakreślony jest na szereg lat ewolucyjnego procesu, który dostosowany być musi do realnych możliwości i do ducha epoki, w której przyjdzie mu działać. Jednocześnie jednak długa perspektywa czasowa nie może odebrać temu programowi konkretności i determinacji w fazie realizacyjnej, czyli – mówiąc wprost – wcielania idei w życie. Okres lat 2003 – 2006 powinien być pierwszym etapem realizowania strategii, mającym charakter przygotowawczo-inicjujący, z szeregiem konkretnych zadań do wykonania i stwarzającym nową szansę dla twórczej inicjatywy środowisk kultury w regionie. 

DZIAŁANIA W RAMACH STRATEGII „BRAMA WSCHODU”
(wybrane przykłady)

1. Międzynarodowe wydarzenia i przedsięwzięcia kulturalne
Strategia powinna zakładać rosnącą dynamikę w organizowaniu w naszym regionie dużych i mniejszych festiwali oraz międzynarodowych spotkań artystycznych (takich jak „Festiwal Biały” proponowany przez Piotra Dąbrowskiego i Wojciecha Szleszyńskiego, festiwal folkloru Słowian i Bałtów proponowany przez Andrzeja Dyrdała, rozwój już istniejących takich jak np. basowiszcza, spotkania mniejszości narodowych w Puńsku czy plener rzeźby u A.Strumiłły, a także zupełnie nowych i w duchu „Bramy Wschodu” jak np. spotkania kultur dawnego Wielkiego Księstwa Litewskiego, czy też inicjatyw, o których słyszałem ostatnio i które są na razie w sferze koncepcyjnej tylko, jak festiwal celtycki, festiwal kultury dworków szlacheckich etc. Do tego powinny dochodzić biennale artystyczne, międzynarodowe konkursy, warsztaty artystyczne, kongresy, seminaria etc. Kalendarz tych imprez powinien obejmować cały rok, sprowadzać do regionu nowych inwestorów i sponsorów, angażować w dużej skali środki z Unii Europejskiej, wymuszać rozbudowę bazy hotelowej, scen i sal na prezentacje artystyczne i na zachowywanie i udostępnianie dziedzictwa kulturowego, wpływać na rozwój turystyki, gastronomii itd. 

2. Edukacja menadżerów kultury i programy kształcące w dziedzinie regionalnej polityki kulturalnej
Wymienione powyżej możliwości i wydarzenia pozostaną na papierze jeśli nie zmieni się sposób widzenia kultury i jej miejsca w nowej rzeczywistości i jeśli nie wykształci się młodych menadżerów kultury, odpowiednio przygotowanych do realizacji zadań jakie stawia ta strategia. Należałoby zatem, równolegle do organizowania pierwszych z wymienionych wyżej inicjatyw, przygotować długofalowy program edukacyjny, adresowany przede wszystkim do animatorów kultury, urzędników, samorządowców i działaczy społecznych, poświęcony możliwości udziału kultury w nowoczesnym rozwoju regionalnym. W ramach tego programu powinni być zapraszani do nas przedstawiciele z różnych regionów Europy, którzy zdobyliby praktyczne doświadczenie i mają duże osiągnięcia w tej dziedzinie. Program powinien też umożliwiać wyjazdy przedstawicieli naszego regionu do innych krajów Unii Europejskiej, które służyłyby jednocześnie nawiązywaniu współpracy międzyregionalnej. Do programu tego powinniśmy zapraszać jednocześnie naszych wschodnich sąsiadów i partnerów, co byłoby ważnym przyczynkiem do wypełniania misji strategii „Bramy Wschodu”. Osobny program, a właściwie cały szereg programów, powinien dotyczyć kształcenia menadżerów kultury i ekspertów od polityki kulturalnej (u nas pojęcie polityki kulturalnej ma złe konotacje i wiąże się z obawami przed ideologiczną nadbudową czy też jakimś odgórnym sterowaniem życiem kulturalnym; tu chodzi natomiast o „cultural policy” w rozumieniu zachodnim, która jest w praktyce tworzona przez wszechstronnie wykształconych animatorów, bez udziału których współczesny rozwój kultury jest w ogóle nie do pomyślenia). Program taki mógłby powstać m.in. w oparciu o uniwersytet, gdzie mogłaby powstać odrębna specjalizacja czy nawet wydział, jak to ma miejsce na wielu europejskich uniwersytetach. Ośrodek w Sejnach mógłby pod kątem realizacji takiego programu sprofilować swoją Szkołę Pogranicza. 

3. Biuro Koordynacji Programów Kulturalnych
Niezbędnym elementem realizacji strategii powinno być powstanie w Białymstoku biura, które roboczo nazywam Biurem Koordynacji Programów Kulturalnych. Nie chodzi tutaj o stworzenie jakiejś nadrzędnej komórki, która by pochłaniała fundusze na utrzymanie siebie i jeszcze komplikowała realizację niezależnych inicjatyw kulturalnych. Chodzi i niewielką acz efektywną organizację o charakterze menadżerskim i promocyjnym. Do zadań takiego biura należałoby zdobywanie funduszy, koordynacja programów, promocja, informacja, strona czy nawet portal internetowy, współpraca z mediami etc. Powinno powstać w 2004 roku. Pracę tam znajdować powinni na zasadzie konkursu najlepsi menadżerowie. W początkowej fazie biuro powinno korzystać z dotacji regionalnej, w przyszłości jednak powinno samo zapracowywać na siebie. 

4. Osoby, miejsca i mity tworzące dziedzictwo regionu – promocja w świecie
W ramach strategii powinny powstawać szeroko zakrojone programy promujące w świecie wybitnych twórców związanych z naszym regionem oraz różne miejsca fascynujące swym dziedzictwem kulturowym. 

Wyobrażam sobie np. wielką, multimedialną wystawę poświęconą Mickiewiczowi, przygotowaną wspólnie z Litwinami i Białorusinami, która – opracowana oczywiście w różnych językach – objechałaby kraje europejskie, i której towarzyszyłoby inne prezentacje, muzyczne, teatralne, literackie etc.

Na rok 2005-6 „Pogranicze” przygotuje wystawę o podobnym charakterze poświęconą Czesławowi Miłoszowi. W podobnym duchu można myśleć o Ludwiku Zamenhofie, o o Białymstoku – mieście Pogranicza, Tykocinie i Supraślu jako ocalałym dziedzictwie środkowoeuropejskich miasteczek, ale także przecież o Wilnie, Nowogródku, Kłajpedzie etc., o Janku Kupale, Donelajtisie, Johannesie Bobrowskim etc., o wspaniałych mitach Jaćwingów, Prusów i Poleszuków... – aby te wszystkie niezwykłe osoby, miejsca i mity przywrócić kulturalnej mapie Europy. 

Krzysztof Czyżewski


(W tworzeniu tego szkicu strategii opierałem się nie tylko na doświadczeniu zdobytym w Ośrodku „Pogranicze”, ale także na wiedzy, którą uzyskałem m.in. jako członek Rady Programowej projektu „Kraków – Europejska Stolica Kultury”, Rady Instytutu im. A. Mickiewicza, Rady Kultury Uniwersytetu Społeczeństwa Otwartego w Budapeszcie, współtwórca i juror konkursu „Małe ojczyzny – tradycja dla przyszłości”, a także realizując różne projekty kulturalne w takich regionach jak Katalonia w Hiszpanii, Laponia w Skandynawii, Szwarcwald i Północny Szlezwik w Niemczech i Danii czy Styria w Austrii)

_____________________________________________________________________________________________________

Białystok, maja 2004 roku
Szanownia Pani
Alina Magnursla
Dyrektor Narodowego Centrum Kultury

Z ogromną przyjemnością pragniemy poinformować, iż województwo podlaskie zgłasza wstępną koncepcję projektu do programu „Polskie regiony w europejskiej przestrzeni kulturowej”. Propozycją województwa podlaskiego jest grupa projektów pod nazwą „Brama Wschodu”, w skład której wchodzą następujące elementy:

I. Brama Wschodu – wydarzenia artystyczne
II. Szlaki Regionalne „Między Narwą a Niemnem”
III. Białystok – Miasto na Pograniczu Kultur
IV. Ścieżkami Słowian i Bałtów
V. Czytelnictwo – „Książnica Podlaska oraz biblioteki publiczne na pograniczu kulturowym północno-wschodniej Polski w dobie budowy społeczeństwa informacyjnego”
VI. Edukacja regionalna „Stąd jesteśmy – poszukiwanie tożsamości”


Powyższe projekty są zgodne ze Strategią Rozwoju Województwa Podlaskiego oraz Programem Rozwoju Kultury Województwa podlaskiego i Programem Rozwoju Edukacji Województwa Podlaskiego. 

Nasze projekty są ukierunkowane na uzyskanie trwałych efektów społeczności lokalnych. Planowane przedsięwzięcia kulturalne będą realizowane przez różne podmioty z województwa podlaskiego.

W województwie podlaskim, które nie jest ani zagłębiem przemysłowym, ani centrum finansowym, jednym z najistotniejszych czynników rozwoju i modernizacji powinna być kultura.

Pozyskiwanie inwestorów i zewnętrznego kapitału, tworzenie nowych miejsc pracy, promocja regionu, rozwój edukacji, turystyki, ekologii, handlu i przedsiębiorczości to dziedziny, w których kultura może mieć swój istotny udział, podobnie jak w działaniach prowadzących do zachowania dziedzictwa narodowego, tożsamości narodowej i regionalnej. 

Specyficzne elementy naszego regionu to: atrakcyjność turystyczna, ekologia, wielokulturowość, położenie na styku granic z Ukrainą, Białorusią, Litwą i Rosją. W przypadku każdego z przywołanych tu atutów kultura jest obecna i co więcej mogłaby być elementem integrującym i stymulującym współdziałanie ich wszystkich w procesie rozwoju regionalnego. 

Koncepcja projektu „Brama Wschodu” to efekt pracy przedstawicieli instytucji kultury i środowisk twórczych województwa podlaskiego. Głównym koordynatorem prac jest Departament Edukacji i Kultury Urzędu Marszałkowskiego Województwa Podlaskiego (Aneta Putko – tel. (085)748-51-71). 

PODSTAWOWE ZAŁOŻENIE PROGRAMU „BRAMA WSCHODU”
W swoim podstawowym założeniu program dąży do wypracowania takiej strategii, która określi i wykorzysta potencjalnie najsilniejsze i najbardziej perspektywiczne atuty województwa podlaskiego. 

W dobie procesu jednoczenia się Europy i bliskiej już perspektywy powstania wzdłuż wschodniej granicy Polski granicy Unii Europejskiej, nasz region ma szansę stać się przestrzenią dialogu, zbliżenia i współpracy pomiędzy Zachodem i Wschodem. Tym samym tradycje pogranicza, wymiany handlowej i przenikania się kultur, które od stuleci stanowią o tożsamości i wyjątkowości tej ziemi, mają szansę wkraczania przez nią ku Zachodowi, kontaktowania się a nim i partnerskiej współpracy; natomiast mieszkańcy Europy Zachodniej powinni mieć szansę poznawania u was Wschodu, który – oddzielony nową granicą – może niebezpiecznie stawiać się odległy, nieznany i nierozumiany. W dziedzinie kultury oznaczałoby to na przykład stworzenie forum do możliwie wszechstronnego prezentowania na naszym terenie najciekawszych tradycji i młodych zjawisk artystycznych naszych wschodnich sąsiadów, które przyciągałyby obserwatorów i uczestników z Zachodu. Z drugiej strony region nasz powinien przyciągać przybyszy ze Wschodu oferując im szansę zetknięcia się z najważniejszymi zjawiskami kultury Zachodu.

Drugim istotnym elementem, na którym powinna skupić się strategia, jest wewnętrzna specyfika regionu, potencjał swój odnajdująca w dziedzictwie kulturowym, atrakcyjności turystycznej, ekologii i wielokulturowości. W tym sensie „Brama Wschodu” powinna stać się programem otwarcia ku przybyszom szukającym u nas wypoczynku, atrakcji turystycznych i środowisku naturalnemu; wreszcie ku kulturom mniejszości narodowych i wyznaniowych, które w większym stopniu, i w sposób znacznie bardziej podmiotowy, powinny zostać włączone w życie całego regionu.

Kolejnym ważnym aspektem tej strategii powinno być takie podejście do działalności kulturalnej, które wytworzyłoby wspólną platformę współpracy, dopełniania się i koordynacji z innymi dziedzinami rozwoju regionalnego. Częstą bolączką takich regionów jak nasz jest brak współdziałania ze sobą różnych ośrodków, od przepływu informacji poczynając a na całościowych, angażujących różne podmioty, wielodyscyplinarnych projektach kończąc. W tym rozumieniu nowocześnie rozumiana działalność kulturalna mogłaby spełniać w regionie rolę integrującą. 

Nie można osiągnąć tego wszystkiego w krótkim okresie. Dlatego projekt „Brama Wschodu” ma charakter strategii rozwijanej w czasie, zakreślony jest na szereg lat ewolucyjnego procesu, który dostosowany być musi do realnych możliwości i do ducha epoki, w której przyjdzie mu działać. Jednocześnie jednak długa perspektywa czasowa nie może odebrać temu programowi konkretności i determinacji w fazie realizacyjnej, czyli – mówiąc wprost – wcielania idei w życie. Okres lat 2003-2006 powinien być pierwszym etapem realizowania strategii, mającym charakter przygotowawczo-inicjujący, z szeregiem konkretnych zadań do wykonania i stwarzającym nową szansę dla twórczej inicjatywy środowisk kultury w regionie. 

FORMY DZIAŁANIA

„Brama Wschodu” to projekt parasolowy, w ramach którego zgromadzone zostaną różne działania kulturalne regionu województwa podlaskiego. Brama Wschodu ma łączyć w sobie projekty regionalne (takie jak Szkoła Menadżerów Kultury, Edukacja Regionalna, Czytelnictwo) międzynarodowe imprezy kulturalne osadzone w dziedzictwie kulturowym i historycznym regionu (Festiwal Biały czy Bałtów i Słowian, Z Mickiewiczem po Europie) prezentacje czołowych osiągnięć artystycznych (Biennale Sztuki Najnowszej) stała działalność instytucji kultury czy placówek edukacyjnych (Międzynarodowe Centrum Dialogu w Krasnogrudzie) czy działania promujące region i Polskę (Szlaki Regionalne, Białystok – Miasto na Pograniczu Kultur). 

Poniżej prezentowane projekty są gotowymi przykładami działań, które miałyby odbywać się w ramach Bramy Wschodu. By mogły one sprostać wyżej wyłożonym zadaniom i spełnić swą rolę jako katalizatory rozwoju regionalnego niezbędna jest ich koordynacja i współdziałanie, zarówno w kwestiach merytorycznych jak i promocyjno-logistycznych, jaką, zapewnić może Brama Wschodu. Przykłady tu zebrane są pierwszymi z przygotowanych. Idea Bramy Wschodu zakłada powstanie większej ilości takich projektów, których cele i działanie byłyby zgodne z założeniami strategii rozwoju regionalnego. Każdy projekt jest autorstwa różnych instytucji kultury działających w regionie województwa podlaskiego. 

Wstępne koncepcje projektów województwa podlaskiego proponowane do udziału w programie „Polskie regiony w europejskiej przestrzeni kulturowej”.

 

„BRAMA WSCHODU”


I. Brama Wschodu – wydarzenia artystyczne
1. Pielgrzymka z Mickiewiczem po Europie – (Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów” w Sejnach)
2. Festiwal Biały – (Teatr Dramatyczny im. Al. Węgierki w Białymstoku, Bialostocki Teatr Lalek)
3. Biennale Sztuki Najnowszej – (Galeria Arsenał)
4. Muzyczne Dialogi nad Bugiem – (Gmina Mielnik)
5. Międzynarodowe Centrum Dialogu w Krasnogrudzie – (Fundacja Pogranicze)

II. Szlaki Regionalne „Między Narwą a Niemnem”
1. „Fortyfikacje Podlasia” – Forteczny Szlak Kulturowy – (Towarzystwo Przyjaciół Fortyfikacji)
2. „Podlaski Szlak Archeologiczny” – (Towarzystwo Przyjaciół Suraża i Okolic)
3. Drzewo i Sacrum – (Muzeum Podlaskie)

III. „Białystok – Masto na Pograniczu Kultur”
1. „Esperanto – Integracja poprzez sztukę” – (Urząd Miasta w Białymstoku)
2. Konferencja naukowa „Białystok – Miasto Przyjazne – Mniejszości narodowe i wyznaniowe w jego dziejach i ziemi podlaskiej” – (Chrześcijańskie Stowarzyszenie „Oikoumene” w RP, Uniwersytet w Białymstoku)
3. „Białystok – Grodno”, „Droga ku Wzajemności”
4. Barokowa Rezydencja Branickich – Centrum Kulturalnym – (Urząd Miasta w Białymstoku)

IV. Ścieżkami Słowian i Bałtów
1. Festiwal Słowian i Bałtów – (Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury w Białymstoku)
2. Historyczna osada Bałtów – modelowe centrum turystyki kulturowej – (Euroregion Niemen, Urząd Miasta w Suwałkach, Muzeum Okręgowe w Suwałkach)

V.Czytelnictwo – „Książnica Podlaska oraz biblioteki publiczne na pograniczu kulturowym północno-wschodniej Polski w dobie budowy społeczeństwa informacyjnego” – (Książnica Podlaska im. Ł. Górnickiego w Białymstoku)

VI. Edukacja regionalna „Stąd jesteśmy – poszukiwanie tożsamości”
1. „Poznajmy się bliżej w województwie podlaskim” – (Centrum Edukacji Nauczycieli, Knyszyński Ośrodek Kultury, Regionalny Ośrodek Kultury w Zbójnej)
2. „Sąsiedzkie integracje” – (Wojewódzki Ośrodek Animacji Kultury)

 

3. Szkoła Menadżerów Kultury – (Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów” w Sejnach)


Szukaj na stronie

1% na rzecz Fundacji Pogranicze i Międzynarodowego Centrum Dialogu w Krasnogrudzie

 

 "Opowieści o Współistnieniu. Niewidzialny Most" -
Pogranicze w Zachodniej Galilei
(28.11-4.12.2019)

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego” w ramach Programu „Kultura Inspirująca”

  

 Modernizacja Amfiteatru w Krasnogrudzie

 

  

Sejneńskie Rozmowy - Andrzej Strumiłło

| 28 01 2020 | Sejny  

 

Sejneńskie Rozmowy - Krzysztof Zanussi

| 14 12 2019 | Sejny  

 

Olga Tokarczuk

| 21 02 2015 | Krasnogruda  

 Od października do kwietnia Dwór w Krasnogrudzie czynny od poniedziałku do piątku od 10.00 do 16.00.

W soboty i niedziele po uprzednim kontakcie telefonicznym

Bożena Bartosiewicz: tel. 603 123 743

  

Orkiestra Klezmerska Teatru Sejneńskiego

Kup płytę Orkiestry

Rodzinne Skarby. Kolekcja Filmowa. 2019

 

 

 

Oferta edukacyjna

Darowizny uzyskane przez Fundację Pogranicze

W związku z otrzymaniem darowizn, na podstawie art. 18 ust. 1f, pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zmianami), Fundacja Pogranicze podaje do publicznej informacji, że łączna kwota uzyskana z tego tytułu w okresie od 01.01.2018 r. do 31.12.2018 r. wyniosła 66.006,31 zł.

W 2018 roku Fundacja uzyskała również kwotę 16.106,30 zł w formie wpłat z 1% podatku oraz 5.131,31 z tytułu zbiórki publicznej nr 2018/2901/OR.

Otrzymane darowizny Fundacja Pogranicze w całości przeznaczyła na realizację działań statutowych.

Towarzystwo Inwestycji Społeczno – Ekonomicznych S.A. w Warszawie udzieliło nam pożyczki na zamknięcie inwestycji oraz pomogło zorganizować montaż finansowy przy współpracy z Polskim Bankiem Spółdzielczym w Ciechanowie dla zapewnienia pełnej płynności przy prowadzeniu inwestycji związanej z rewitalizacją zabytkowego kompleksu dworskiego w Krasnogrudzie, w którym powstaje Międzynarodowe Centrum Dialogu.

www.tise.pl

Informacja o plikach cookies

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

"Biuletyn Pogranicza" w Twojej skrzynce

INFORMACJA O POLITYCE PRYWATNOŚCI