Co pamięta Sejna

"Co pamięta Sejna" to kontynuacja projektu "Trzej Starcy". Współrealizatorem obydwu projektów było Pogranicze. Zajęcia teatralne, plastyczne, dziennikarskie odbywały się w Ośrodku, a zwieńczenie projektu - spotkanie dzieci z dziadkami przy opowieściach, pieśniach - odbyło się w Białej Synagodze. Zajęcia prowadzili: plastyczne: Natalia Pastuszenko - stypendystka Pogranicza, teatralne - Bożena Szroeder, która opiekowała się też przygotowaniem spotkania wieńczącego projekt oraz czuwała nad książką "Co pamięta Sejna". Aranżacje wystawy przygotował Wiesław Szumiński, Natalia Pastuszenko, Urszula Wasilewska, Dariusz Wożniak. Projekt dokumentowali: filmowo - Robert Tomkiewicz, fotograficznie - Michał Moniuszko.


 

„Wesoło w Sejnach robiło się też, gdy pojawiali się Cyganie. Przyjeżdżali latem taborem i wtedy całe Sejny, kto był żyw, szedł na wieczór do Cyganów”. Tylko kto jeszcze pamięta te dawne Sejny?

Projekt „Co pamięta Sejna” to nie tylko lekcja historii dla dzieci z podstawówki, które brały w nim udział. To również próba ocalenia od zapomnienia tej najcenniejszej – bo nam najbliższej – historii. Wraz ze starymi ludźmi, odchodzi świat w którym dorastali i który dobrze pamiętali. A bez tych opowieści my stajemy się ubożsi, bo mniej wiemy o miejscu w którym żyjemy. Mniej wiemy o własnych korzeniach.

Dzieci z podstawówki w ramach realizowanego projektu przez kilka ostatnich miesięcy spotykały się ze swoimi dziadkami, pradziadkami i najstarszymi mieszkańcami Sejneńszczyzny, by wysłuchać ich opowieści o czasach ich młodości, o dawnych Sejnach, tych wielokulturowych, sprzed wojny. – Skupiliśmy się przede wszystkim na okresie międzywojennym, kiedy na naszym terenie żyli nie tylko Polacy i Litwini, ale i Żydzi, Staroobrzędowcy, Niemcy i Cyganie – mówi Dorota Fiećko, nauczycielka z podstawówki, zaangażowana w realizację tego projektu.

Na koniec powstał z zebranych historii bardzo ciekawy zbiór opowieści o dawnej Sejneńszczyźnie, o takiej samej nazwie co projekt. W tej historii wszystko z sobą współgra, mimo wielkich różnic kulturowych. Są i uprzedzenia, przesądy. Ale przeważa pozytywne nastawienie do drugiego człowieka. – Nie unikaliśmy też trudnych tematów – mówi Dorota Fiećko. – Rozmawialiśmy również o wojnie, czasie okupacji.

W ramach projektu dzieci wzięły też udział w warsztatach dziennikarskich, plastycznych i teatralnych. A podsumowaniem kilkumiesięcznej pracy była nie tylko wydana książka, ale i uroczystość, na której dzieci zaprezentowały wybrane przez siebie fragmenty opowieści.

O projekcie pozytywnie wypowiadają się nie tylko dzieci – które traktują go również jako wielką przygodę, ale również rodzice, czy starsi ludzie. Projekt „Co pamięta Sejna” jest kontynuacją realizowanego przez Szkołę Podstawową w Sejnach w ubiegłym roku projektu „Trzej Starcy”. Oba dotyczyły wielokulturowości Sejn i Sejneńszczyzny. W ubiegłym roku dzieci poznały historię i zwyczaje Polaków, Litwinów, Rosjan Staroobrzędowców, Żydów i Romów. – W tym roku natomiast dowiedziały się, co ich łączyło, co dzieliło, jak obchodzili święta i jak się bawili – wyjaśnia Dorota Fiećko. – Chcieliśmy zaszczepić w dzieciach ciekawość własnej rodziny i jej historii oraz umożliwić odnalezienie jej związków z wielokulturowym społeczeństwem Sejn. Mamy nadzieję, że zrozumienie iż odmienna kultura, religia czy narodowość nie musi dzielić, a nadaje temu miejscu bogactwa, pozwoli nam wszystkim przyjaźniej spojrzeć na dom swój i dom sąsiadów. W czasie realizacji projektu sama zdałam sobie sprawę z tego, jak mało wiem o własnych korzeniach –– dodaje. Postanowiła zebrać jak najwięcej historii o własnej rodzinie, choć – jak przyznaje – stało się to o wiele za późno. Starsi ludzie szybko odchodzą, więc czym prędzej wyciągnijmy od własnych babć i dziadków te nieznane historie.

Nazwa projektu „Co pamięta Sejna” nawiązuje do pierwotnej nazwy rzeki, przepływającej przez nasze miasteczko. „Rzeka – niemy świadek historii – pozostanie na zawsze. (…) Mając świadomość upływającego czasu, rozumiemy obowiązek dokumentowania oraz zapisywania lokalnej historii. Istotne w projekcie było to, że spisywaniem losów ludzi i opowieści o miejscach zajęło się najmłodsze pokolenie” – czytamy we wstępie do książki.

Partnerem przy realizacji obu wspomnianych projektów był Ośrodek „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów”, a finansowała je Bankowa Fundacja im. L. Kronenberga w Warszawie. Jednak wydanie książki z opowieściami o dawnych Sejnach nie byłoby możliwe bez wsparcia mieszkańców Sejneńszczyzny. 

(ms) Wieści Sejneńskie, 19 lipca 2007

SEJNA BARWNIE OPOWIADA

Szkoła Podstawowa zakończyła w czerwcu duży projekt „Co pamięta Sejna”, w ramach którego dzieci poznawały „mówioną” historię Sejn. Finałem był spektakl odegrany w Białej Synagodze.

Warsztaty teatralne, dziennikarskie (z udziałem dziennikarza „Przeglądu Sejneńskiego”), plastyczne rozpoczynały trwający cztery miesiące projekt. Po nich nastąpiła praca w „gniazdkach”, na pozalekcyjnych zajęciach rozwijających i utrwalających zdobyte umiejętności. 

„Co pamięta Sejna” to przede wszystkim spotkania z babciami i dziadkami – najstarszymi mieszkańcami Sejn. Dzieci wypytywały seniorów o życie w dawnych Sejnach: zabawy, zwyczaje, święta, ale też o sąsiadów wyznających inne religie i mających inne obyczaje.

Na podstawie zebranych opowieści dzieci pod opieką nauczycieli przygotowały spektakl. Przedstawiły go w Białej Synagodze rodzicom, dziadkom i współpracownikom projektu. Opowieści i pieśni w kilku językach snuły siedząc na poduszkach u stóp starszych ludzi.

- To było pięknie przygotowane, widać dużą pracę nauczycieli. Dzieci poznają w ten sposób korzenie swoje i swoich rodziców. To co przeżyłam i mogłam im opowiedzieć, jest dla mnie ważne, choć już minęło. Oni będą w tym żyć – mówiła nam pani Anna Tomkiewicz, która na spektakl przyszła z czwórką wnucząt.

- Dowiedziałam się wielu rzeczy, które babcia opowiadała o dawnych czasach, o tym jak żyli ludzie. To było ciekawe, może mi się to przydać do nauki historii – dodała wnuczka pani Anny, Natalia Tomkiewicz.

Efektem kilkumiesięcznej pracy jest pięknie wydany album, zawierający opowieści seniorów i stare fotografie.

„Co pamięta Sejna” jest kontynuacją projektu „Trzej starcy” realizowanego w ubiegłym roku szkolnym. Wówczas uczniowie poznawali tajniki różnych narodowości i kultur, spotykanych dawniej w Sejnach. 

Projekt zrealizowali nauczyciele Szkoły Podstawowej w Sejnach z pomocą Ośrodka „Pogranicze – sztuk, kultur, narodów”. Wspomogła go finansowo grupa przedsiębiorców z Sejn oraz Fundacja im. Leopolda Kronenberga w Warszawie. (M)

Przegląd Sejneński nr 14/2007

22 czerwca 2007 - Co Pamięta Sejna


Komentarze:

Dodaj swój komentarz:

Imię i nazwisko:*

Adres e-mail:*

Treść:*

ładowanie...

Kod z obrazka:*

 

 pola oznaczone * są wymagane

Szukaj na stronie

Od 1 września

Dwór Miłosza w Krasnogrudzie

czynny od poniedziałku do piątku 10.00 - 16.00

 

 

 

 Instytucja współprowadzona przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP.

 

  Instytucja Kultury Województwa Podlaskiego

 

IV Kongres Archiwistyki Społecznej

"Krasnogrudzkie Archiwum Pogranicza. Opowieść Małgorzaty Sporek-Czyżewskiej" 

 

  

 

SEJNEŃSKA KSIĘGA BAŚNI- OPOWIADA POMYSŁODAWCZYNI BOŻENA SZROEDER

 

,,Atlas Sejneńskiego Nieba" 

wystawa Małgorzaty Dmitruk, Biała Synagoga

 

  

,,Żegaryszki II i Inne" 

wystawa Krzysztofa Czyżewskiego, Krasnogruda, aleja Gabrielii

 

 

  

 

 

Szanowni Państwo, drodzy Przyjaciele, kochani Rodzice, Sąsiedzi, Goście Sejn i Krasnogrudy, 

Bardzo zachęcamy do wsparcia Fundacji Pogranicze 1%-em Waszego podatku. Pomoc taka dla nas w dzisiejszych czasach jest jedną z możliwych dróg utrzymania naszego miejsca.  

Jak można przekazać 1% swojego podatku dla Organizacji Pożytku Publicznego jaką jest Fundacja Pogranicze? W zeznaniu podatkowym należy wpisać KRS Fundacji Pogranicze: 0000178248.

 

 

 

 

 

Oferta edukacyjna

Darowizny uzyskane przez Fundację Pogranicze

W związku z otrzymaniem darowizn, na podstawie art. 18 ust. 1f, pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zmianami), Fundacja Pogranicze podaje do publicznej informacji, że łączna kwota uzyskana z tego tytułu w okresie od 01.01.2020 r. do 31.12.2020 r. wyniosła 88.736,29 zł.

W 2020 roku Fundacja uzyskała również kwotę 9.545,20 zł w formie wpłat z 1% podatku oraz 5.667,98 z tytułu zbiórki publicznej nr 2018/2901/OR.

Otrzymane darowizny Fundacja Pogranicze w całości przeznaczyła na realizację działań statutowych.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

INFORMACJA O POLITYCE PRYWATNOŚCI