Zmarł Stanisław Woś - 11 września 2011

Z żalem przyjmujemy śmierć Stanisława Wosia, artysty, nauczyciela, przyjaciela i długoletniego towarzysza naszej pracy. Razem z nim przygotowaliśmy wiele wystaw, warsztatów oraz innych działań przybliżających młodzieży sztukę fotografii i fotografiki.

 
Jego wystawę Miejsca, chwile, znaki, fotografie mieliśmy przyjemnośc gościć w Domu Pogranicza w marcu 2010 roku (zobacz film).

Stanisław J. Woś – fotograf, malarz i rysownik, także organizator wystaw. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych (obecnie: ASP) w Gdańsku. Przez wiele lat był członkiem Związku Polskich Artystów Fotografików.

Człowiek renesansu i artysta wrażliwy na urodę świata, jakkolwiek byłaby ukryta. Ktoś, kto nie umie przejść obojętnie obok zgarbionego drzewa, wyżłobionej drogi, rzuconego kamienia.

Mieszkał w Suwałkach, gdzie w latach 1985–1995 prowadził założony przez siebie Klub PAcamera – jedną z najważniejszych polskich galerii fotograficznych, w której odbyły się znaczące ogólnopolskie wystawy. Wykładowca Warszawskiej Szkoły Fotografii (zobacz film).

Mistrz pejzażu, któremu poświęcił swoją twórczość. Prace Stanisława Wosia odwołują się do neopiktorializmu. Autor traktował fotografię nie tylko jako zapis fragmentu rzeczywistości, ale także jako osobistą transkrypcję artystyczną tworzonego dzieła.

Symboliczne obrazy tworzone za pomocą techniki wielokrotnej ekspozycji stały się wizytówką talentu artysty. Mogliśmy podziwiać je na licznych wystawach w Polsce i na świecie (Belgia, Japonia, Kanada, Niemcy), m.in.: „Pojawia się znak”, „Pejzaż mistyczny”, „Las”, „Góry, góry...”, „Lustro”, „Dzień, w którym zgasło Słońce”, „Z ciemności i ze światła”, „Między czernią a bielą”. Wśród instytucji, które zakupiły jego prace, jest Muzeum Narodowe w Warszawie. 

Stanisław J. Woś był laureatem licznych konkursów, w tym: Konfrontacji Fotograficznych w Gorzowie Wielkopolskim (XXIV: 1994, XXV: 1995, XXVI: 1996), Biennale Krajobrazu Polskiego w Kielcach (XIII: 1995,  XIV: 1997). W grudniu 2009 roku za zasługi dla kultury polskiej został odznaczony medalem Gloria Artis przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego. Fotograf miesiąca 

Wystawy indywidualne (ponad pięćdziesiąt): m. in. Pojawia się znak, Mała Galeria, Warszawa, 1993; Pejzaż mistyczny, Galeria FF, Łódź, 1994; Z ciemności i ze światła, Galeria PF, Poznań, 1996; Tło i jego obraz, Mała Galeria, Warszawa, 2001, Szukam światła, Muzeum Okręgowe w Suwałkach 2007, Galeria Prospekto Wilno, Pejzaż wyśniony, pejzaż wymyślony, Galeria FF Łódź 2008, Stany skupienia, V Warszawski Festiwal Fotografii Artystycznej, Galeria Delfiny, Warszawa 2009 

Udział w wystawach: m. in. Polska fotografia intermedialna, Poznań, 1988, IV Międzynarodowe Triennale Rysunku, Wrocław, 1988; Biennale Fotografii, Poznań, 1998, 2000, 2003, 2005; III Międzynarodowe Biennale Fotografii i Sztuk Wizualnych, Liege, Belgia, 2002, Zanikanie, Centrum Sztuki Współczesnej, Warszawa 2002; La disparition, Quebecc, Kanada, Wokół dekady. Fotografia polska lat 90, Muzeum Sztuki, Łódź, 2002; Sacrum, V Triennale Sztuki, MGS Częstochowa, 2003; Polska fotografia ze zbiorów Muzeum Sztuki w Łodzi, Tokio, Niigata, Japonia, 2006; Polska fotografia w XX wieku, PKiN Warszawa 2007, Marzyciele i świadkowie. Fotografia polska XX wieku, Muzeum Narodowe w Krakowie,2008. Światłoczułe, kolekcje fotografii w Muzeum Narodowym w Warszawie, 2009 Prace w zbiorach: m. in. Muzeum Sztuki, Łódź, CSW Zamek Ujazdowski, Warszawa; Muzeum Narodowe we Wrocławiu; Fundacja dla Śląska, Katowice; Muzeum Narodowe w Warszawie, Muzeum Okręgowe w Suwałkach, BWA w Łomży, oraz w wielu zbiorach prywatnych.

O jego albumie Szukam światła Gazeta Wyborcza napisała: „Rarytas dla wszystkich wielbicieli fotografii egzystencjalnej. Dla zmęczonych banalnymi widoczkami. Wreszcie dla tych, którzy chcą się wyprawić w świat transcendencji. Brzmi może górnolotnie, ale tak właśnie z fotografiami Stanisława Wosia jest: oglądać je, to jakby poddać się refleksji na temat przemijania i kruchości ludzkiego losu. Ukazał się właśnie album fotografika”.

 

 

 


2011-09-11

Szukaj na stronie

Oferta edukacyjna

Darowizny uzyskane przez Fundację Pogranicze

W związku z otrzymaniem darowizn, na podstawie art. 18 ust. 1f, pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zmianami), Fundacja Pogranicze podaje do publicznej informacji, że łączna kwota uzyskana z tego tytułu w okresie od 01.01.2018 r. do 31.12.2018 r. wyniosła 66.006,31 zł.

W 2018 roku Fundacja uzyskała również kwotę 16.106,30 zł w formie wpłat z 1% podatku oraz 5.131,31 z tytułu zbiórki publicznej nr 2018/2901/OR.

Otrzymane darowizny Fundacja Pogranicze w całości przeznaczyła na realizację działań statutowych.

Towarzystwo Inwestycji Społeczno – Ekonomicznych S.A. w Warszawie udzieliło nam pożyczki na zamknięcie inwestycji oraz pomogło zorganizować montaż finansowy przy współpracy z Polskim Bankiem Spółdzielczym w Ciechanowie dla zapewnienia pełnej płynności przy prowadzeniu inwestycji związanej z rewitalizacją zabytkowego kompleksu dworskiego w Krasnogrudzie, w którym powstaje Międzynarodowe Centrum Dialogu.

www.tise.pl

Informacja o plikach cookies

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

"Biuletyn Pogranicza" w Twojej skrzynce

INFORMACJA O POLITYCE PRYWATNOŚCI