Recenzja książki "Stół góra ołtarna"

O książce Vladasa  Braziūnasa "Stół góra ołtarna" Wydawnictwo Pogranicze, Sejny 2018 na blogu naTemat.pl Adama Kraszewskiego.

 


Przez co ogromna przyjemność, parapet przyjemności, zwieńczyła moje dzieło; w myślach stanął mi, obdarzony wyraźną zawartością ogromnej bryły – ołtarza!

Ufne ręce nadal trzymałem rozpostarte, lecz podeszwy stóp przestały już czuć zimną ziemię. Chciałem wrócić do ciebie, do życia. Nabokov. Patrz na te arlekiny.

Zacytowany fragment książki Nakobova wprowadza nas w klimat tomiku Braziunasa. Ta prawie autobiograficzna powieść Autora Lolity, jest mieszaniną rozważań na temat literackich problemów z miłosnymi i rodzinnymi dylematami pisarza. Jednocześnie Autor tkwi w świecie, który nie jest do końca poważny, jest w nim wielu błaznujących ludzi, których tropienie i demaskowanie może stanowić przyjemność, lecz przedawkowane odbiera rozkosz życia. A wtedy pozostaje jedynie burzenie świata i budowanie go od nowa. I właściwie ten cały proces widoczny jest w każdym z wierszy Autora.

Recenzowanie tomików poezji przypomina poszukiwanie odpowiedzi na nieśmiertelne, szkole pytanie : co Autor miał na myśli? Proces taki nie pozwala swobodnie cieszyć się smakiem poszczególnych słów i niepowtarzalnych często zdań. Nie jest bowiem, co powtarzam od lat, ważne, czy wiersz jest dobry, czy jest zły, ważne są odczucia czytelnika, to, co czuje czytając poszczególne wiersze. Ważny jest więc nie kunszt poety, ale odczucie czytelnika. A te, jakie towarzyszyły lekturze „Stołu…” były niepowtarzalne. Przede wszystkim Braziunas jest mistrzem krótkiej formy, tak niesprawiedliwie lekceważonej przez wielu czytających. A przecież to nie ilość, a jakość słowa ma największe znaczenie. Dlatego na mnie największe wrażenie robiły te poetyckie miniatury, w których słowa kłócąc się ze sobą, przepychają się do świadomości czytelnika. 

Jak choćby te : 

przyślij mi jeden martwy

liść nabazgrany przez jesień

gasną, szeleszczą, fruną

rozmowy z miasta

 

do miasta, co za widnokręgiem

poza zasięgiem palców

głos zdław, wyciszaj

wołanie : kocham, nie umrę

 

http://recenzjeksiazek.natemat.pl/246317,stol-gora-oltarna


Komentarze:

Dodaj swój komentarz:

Imię i nazwisko:*

Adres e-mail:*

Treść:*

ładowanie...

Kod z obrazka:*

 

 pola oznaczone * są wymagane

Szukaj na stronie

 

 

 

Instytucja współprowadzona przez Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego RP.

 


 

Instytucja Kultury Województwa Podlaskiego

 

 

 

Krajka litewska. Od narodzin do śmierci

 

 

Dzięcięcy Uniwersytet Pogranicza

O projekcie rozmawiają Bożena Szroeder i Małgorzata Sporek-Czyżewska

 

 

Staroobrzędowcy Religia Ciszy

 

Człowiek Pogranicza 2019 - Irena Veisaitė


 

 

Spółdzielnia Jazzowa - Jan Młynarski / Piotr Zabrodzki

/ Orkiestra Klezmerska Teatru Sejneńskiego

 

 

Dziecięcy Uniwersytet Pogranicza

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury

 

 

 

 Mikkołaj Trzaska i Orkiestra Klezmerska Teatru Sejneńskiego. 8 sierpnia 2020

Wspomnienie Misterium Mostu 2020

 

Sejneńska Spółdzielnia Jazzowa - Kuba Więcek Trio - 24 lipca 2020

 

 

 

Oferta edukacyjna

Darowizny uzyskane przez Fundację Pogranicze

W związku z otrzymaniem darowizn, na podstawie art. 18 ust. 1f, pkt 2 ustawy z dnia 15 lutego 1992 r. o podatku dochodowym od osób prawnych (Dz. U. z 2011 r. Nr 74, poz. 397, ze zmianami), Fundacja Pogranicze podaje do publicznej informacji, że łączna kwota uzyskana z tego tytułu w okresie od 01.01.2019 r. do 31.12.2019 r. wyniosła 58.155,28 zł.

W 2019 roku Fundacja uzyskała również kwotę 8.846,30 zł w formie wpłat z 1% podatku oraz 10.212,62 z tytułu zbiórki publicznej nr 2018/2901/OR.

Otrzymane darowizny Fundacja Pogranicze w całości przeznaczyła na realizację działań statutowych.

Strona korzysta z plików cookies w celu realizacji usług. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce.

INFORMACJA O POLITYCE PRYWATNOŚCI